Revisions

มหกรรมรำลึก: เมื่อยาสีฟันทำ Board Game

posted on 19 Aug 2007 00:32 by golgate in Crad-gets, Revisions

เหตุเกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 13 สิงหาคม (ซึ่งเป็นวันหยุดของชาวบ้านชาวเมืองกันส่วนใหญ่)
ผมได้ไปเที่ยวชมงานวันวิทยาศาสตร์ที่ไบเทคมา โดยทางโรงเรียนจัดรถให้

การไปเที่ยวครั้งนี้ จะว่าสนุกก็สนุก แต่ข้อจำกัดด้านเวลา ทำให้เข้าไปไม่ค่อยจะครบซักเท่าไหร่นัก (เกือบห้าชั่วโมง เรียกว่าเยอะหรือน้อยดีหนอ...)

แต่...

ผม "ตั้งใจ" ที่จะไม่เล่าเรื่องใน entry นี้ เพราะจะ preserve ไว้สำหรับวันพรุ่งนี้แทน
จึงต้องขอแสดงความเสียใจแก่ผู้ที่ใจร้อนอยากจะรู้มา ณ ที่นี้ด้วยแล้วกัน P:

แต่วันนี้จะพูดถึง "มหกรรมรำลึก" แทนไปพลางๆ ก่อน
เพราะ เรื่องในครั้งนี้ เกี่ยวเนื่องกับของที่ผมไปซื้อมาจากไบเทคเพียงหนึ่งชิ้น...

...สิ่งนั้นคือลูกเต๋าไม้...

ศัพท์ของยาสีฟันประจำวัน

มหกรรมรำลึก (Memoirs)

น. การย้อนนึกไปถึงอดีต ให้ย้อนหลังไปมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผลร้ายอาจจะทำให้เกิดอาการซึมเศร้า อันเกิดจากการย้อนนึกไปโดน เฉี่ยว (หรือแม้แต่ผ่าน)อดีตที่ไม่น่าจดจำ
คำตรงข้าม ฝันกลางวัน (Daydreaming)

ผมซื้อลูกเต๋าไม้เล็กๆ มา 15 บาท ซึ่งทำหายไป รวมเบ็ดเสร็จ อยู่กับตัวไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
ถึงแม้มันจะจัดอยู่ในหมวดของไร้สาระที่ผมซื้อมา แต่ผมก็อดเสียดายไม่ได้ เพราะลูกเต๋าแถวบ้านหายากเหลือเกิน (นอกเหนือจากการไปถามเพื่อนว่า "เฮ้ย! บ้านใครเล่นไฮโลบ้างวะ?")

แล้วมหกรรมรำลึกก็เริ่มขึ้น...

ลูกเต๋า...
ความน่าจะเป็น... การพนัน...
เกมกระดานทำมือ... มายากล...
ของเล่น... เกมกระดานสำเร็จรูป...

ผมหยุดกึก แล้วถอยหลังกลับไปที่ "เกมกระดานทำมือ"

เกมกระดานทำมือ...
ม.3 เทอม 1... เวลา 01.30...
ดวลเดี่ยว... งานอังกฤษที่ไม่ได้ส่ง...
เกมที่เพื่อนในห้องคิดว่าใช้ได้ดีที่สุด...

ไม่นานหลังจากมหกรรมรำลึก ผมหยิบกระดานเกมที่ทำจาก<ฟิลเตอร์บอร์ด/ฟิวเจอร์บอร์ด/อะไรก็ตามที่ท่านเรียก> และการ์ดพิเศษ 12 ใบมาพินิจพิจารณาดู

เอ้อแฮะ... มันดูดีพอใช้ได้...แต่คงต้องมีคนช่วยเจียระไนกันหน่อย...

....

คงไม่โกรธอะไรนะ ถ้าผมจะบอกว่า ท่านที่อ่านนั่นแหละ จะช่วยผมแก้ไขอะไรได้
ถึงแม้ผมจะไม่ได้ใช้มันทำอะไรที่มีสาระอีกต่อไปก็ตามเถอะ

บอร์ดตัวจริงใหญ่เทอะทะกว่านี้เยอะ...

และตอนนี้ ข้าพเจ้าขอเสนอ... เกมกระดานไร้ชื่อ (เพราะลืมคิดว่าจะใช้ชื่ออะไรตอนทำ... ธีมกระดานเลยไร้ concept... สังเกตได้จากความชุ่ยของกระดาน)

เป้าหมายก็เหมือนกับเกมกระดานที่มีการทอยลูกเต๋าทั่วๆ ไป คือ การทำให้ Character (ตัวหุ่นแทนผู้เล่น)ไปหยุดลงตรงช่อง Finish พอดี ก็จะชนะ

แล้วถามว่า ทำแค่นี้ จะไปทำเป็นสื่อเกมสำหรับภาษาอังกฤษได้ยังไง?

ช่องคำถามสีฟ้าจึงปรากฏขึ้นมาเพื่อให้ Player ที่เดิน Character ไปลงช่องนั้นได้ตอบคำถาม ซึ่ง คำถามที่ผมทำมาในตอนนั้น เป็นเรื่องที่จะออกสอบในปลายภาคเทอมนั้นทั้งหมด เมื่อ Player ตอบคำถามได้ ก็จะได้รับ Effect ของคำถาม ซึ่งมีตั้งแต่ Nothing (ไม่มีผล... ใส่ไว้ให้ทุกคำถามดูเหมือนมี Effect อย่างนั้นแหละ) จนไปถึง Dice Boosting (เทพ Effect - อาจทำให้คนที่ตกอันดับแซงขึ้นมาได้อย่างน่ากลัว)

แต่ปัจจุบันได้ retire คำถามไปแล้ว เพราะ ไม่ได้ใช้กับภาษาอังกฤษแล้วนี่นา
(นี่คือจุดเริ่มต้นของการเล่นแบบ Pure Special Card - ทำให้หยิบการ์ดพิเศษเมื่อเดินลงช่องเครื่องหมายคำถาม แทนที่จะเป็นคำถาม แต่จำกัด limit ในการครอบครองการ์ดพิเศษให้เหลือเพียง 2 ใบ/คน)

แน่นอน... มีแค่คำถาม ก็คงจะน่าเบื่อ ทำให้มีช่องเครื่องหมายตกใจขึ้นมา (Panic!) ให้ Player ที่เดิน Character ไปที่ช่องนั้นได้รับการ์ดพิเศษ 1 ใบ จาก 12 ใบ ซึ่ง สามารถใช้ได้ทั้งกับตัวเอง และผู้อื่น (เหมือนกับกฏของลูกเสือข้อที่สามนั่นเอง เอ้ย! ไม่ใช่ๆๆๆ!)
ผมถือว่าระบบนี้ทำให้การเล่นเกมนี้น่าเร้าใจที่สุดแล้วแหละ เพราะไม่มีเจ้านี่ คงจะน่าเบื่อพิลึก...

และนี่คือรายชื่อ และผลของการ์ดทั้ง 12 ใบ (ขออภัยที่ไม่ได้ทำรวมเป็นตารางเดียวกัน)

ภาพ

ชื่อการ์ด

ผลที่เกิดขึ้น

เป้าหมายและ
เวลาที่ใช้ได้